| Gönderi: 05/Subat/2004 - 20:27 | IP Kaydedildi
|
|
|
Bak şimdi K'ehleyr...
Hayat bizi imtihana almakta ey dost !...
Tam kavganın ortasında bir ses duydum. "Ezan sesi" dediler. O an içimi bir huzur kapladı. Üstümde gök kubbe açıldı. Farzet ki, artık ben bir hiçim. Bir lokma, bir hırka ile secdeye varmaktayım da, gül bahçelerinde salınmaktayım.
Farzet ki, ben ölmek üzereyim de, öldükten sonra kabrimin üzerinde bir çiçek bitecek. Sen bir arı olacaksın ey dost !. Çiçeğimden bal toplamak için bana geleceksin. Ben sana yaşamımın özünü vereceğim..
Dem bu dem...dem bu dem.. dem bu dem...
K'ehleyr dost, nefsim hakka varanda Bilesin ki, gönlüm imanda gözüm cananda Ol canan bize kulluk emreylemiş. Neylemişse canan güzel eylemiş...
Yunus derler bir derviş çıktı bunları düşünürken. Kazanırdım belki savaşı. En fazla bir kaç gemi kaybımız olurdu. Fakat seslendi o en hakikat sesiyle...
Irmak gibi ben çağlarım, geh gülerim geh ağlarım Nefsin ciğerin doğrarım, kibr ü kini yıkan benim.
Kırdım bu nefsin çerisin, bir ettim burc u barusun Pâk eyledim içerisin, mülketini yuyan benim."
Demem o ki ey dost. Şimdi imbat vaktidir kanlı kirpiklerin. Kıymayalım cane, cihane...Ben kılıcımı taşa çaldım da, taş yarıldı toprak oldu. Üstünde deste deste gül bitti.
Son dizelerimi söyleyeceğim sana beli. K'ehleyir dost dinlemeli...
"Hakk cihana doludur, kimseler Hakk'ı bilmez Onu sen senden iste, o senden ayrı olmaz.
Gelin tanışık edelim, işin kolayın tutalım Sevelim sevilelim, dünyaya kimse kalmaz."
Haaakkkkk !... haakkkkkk !...
(Eheh !...bu işten de yırttık. En fazla Klingon' da "sıyırmış bu kafayı" derler. Savaş mahkemesinde filan yargılamazlar. Çoookk zekiyimm)
|