Gönderi: 08/Haziran/2008 - 15:52 | IP Kaydedildi

Ş E Y

Şeyler vardır ya hani anlatamazsın, diyemezsin zorlasanda bir türlü çıkmaz işte o sözler iki dudak arasından. Aslında ne öyle bir şeydir ne de başka türlü. Bir şey beklersin hani mucize gibi .
Umut edersin beklediğin şeyin olması için. İşte bu çekilmez anlarında o şeyler aklından bir film şeridi gibi kayıp giderler.
Yazıktır artık o şeylere yazıktır çok yazık. Ve bitti dersin tüm şeylere veda ederken..

Şey mi dedin ? Biliyorum aslında çok şey dedin.
Bir de anlatabilseydin. Şeylerimizi korumak adına susmasaydık keşke...

A s Y a

Gönderi: 10/Haziran/2008 - 03:36 | IP Kaydedildi

Biliyorum, burada kastedilen onlar değil ama...

"Şey"' in Türkçe' deki kullanımına bakınca, aslında biraz  zor bir konu gibi görünüyor.

Örneğin;

- Muharrem' i gördün mü lan? Bi süslenmiş,püslenmiş. Kırıtarak da yürüyor... İyiden iyiye "şey" olmuş.

ya da...

- Şey' ini şeettiğimin şeyi

- O herifin suratı benim şeyime benziyor!

- Hadi şey edelim!

veya

- şu şeylerden biraz da bana verir misin?

...

Yazı dilindeki kelime seçimlerimle konuşma dilindekiler aynı değildir. Bu "şey" kelimesini konuşurken maalesef çok kullanırım. Hele küçükken daha berbattı. Arkadaşlar dalga geçerdi.

- Ney oğlum neyyyy?
- Yav işte şeey...

Şimdi biraz biraz düzeldim ama arada yine de şey ediyorum... ee.. kaçırıyorum:-))

Gönderi: 01/Kasim/2008 - 05:35 | IP Kaydedildi

Başlangıçta her şeyi düşünebilirdim belki. Herşeyin hiçbirşeye dönüşebileceği ihtimali zamansız şeylere neden oldu.

Gülmek hiç bir şeydi konuşmak hiç bir şey. Çaba ise boş şey

Ya gözyaşları...